Greenia – οικολογικη ομαδα ΣΦΠΕ

Επικοινωνια Μαρτίου 17, 2008

email: green-ia@hotmail.com

τηλ/fax: 2310 991302

και πιο προσωπικά, στο Χώρο του Συλλόγου Φοιτητών του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών

Σχολή Ν.Ο.ΠΕ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Advertisements
 

2 Responses to “Επικοινωνια”

  1. tsi Says:

    απο ενα mail που μου στειλανε… αν θελετε το δημοσιευετε αν και σε μεγαλο βαθμο αναιρει τη προσπαθεια της greenia

    Η …«βασιλική» καταγωγή του WWF
    Ας δούμε ενδεικτικά τι φανερώνει το παρελθόν της πασίγνωστης περιβαλλοντικής ΜΚΟ, WWF:
    Πρώτος πρόεδρος (1962 – 1976) του διεθνούς τμήματος του WWF υπήρξε ο πρίγκιπας Βερνάρδος της Ολλανδίας, σύζυγος της βασίλισσας Βεατρίκης της Ολλανδίας. Ο Βερνάρδος, που χαρακτηρίζεται στον επίσημο ιστοτόπο του WWF ως «Ιδρυτής Πρόεδρος» της οργάνωσης.
    Επόμενος πρόεδρος του WWF, την περίοδο 1976 – 1981 υπήρξε, σύμφωνα με τον ιστοτόπο της WWF, ο «Μεγάλος Γέροντας της Shell» Ολλανδός Τζον Χ. Λούντον (John H. Loudon). Ο Λούντον ήταν πρόεδρος της Royal Dutch/Shell (της γνωστής πετρελαϊκής εταιρείας) από το 1951 έως το 1965, και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Chase Manhattan Bank, της τράπεζας των Ροκφέλερ.

    Από το 1981 έως το 1996 πρόεδρος του WWF υπήρξε ο Δούκας του Εδιμβούργου, ο οποίος γεννήθηκε ως Πρίγκιπας Φίλιππος της Ελλάδος, και υπήρξε ο σύζυγος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Φίλιππος ήταν εγγονός του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ των Ελλήνων. Σήμερα είναι επίτιμος πρόεδρος του WWF.Επίσης, ο σημερινός πρόεδρος του ελληνικού τμήματος του WWF, είναι στέλεχος της Eurobank

    Εχει αξία για να αντιληφθεί κανείς τα παραπάνω, η δήλωση του επί μια πενταετία διευθυντή της WWF – Αγγλίας, Δρ. Ρόμπιν Πέλοου: «Την ίδια ώρα που οι επιχειρήσεις αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για το φυσικό κόσμο, μπορούν επίσης να αποτελέσουν το μεγαλύτερο σύμμαχό μας στην αποστολή μας να τον προστατεύσουμε». Φυσικά, δεν πρόκειται για αφέλεια εκ μέρους των ανθρώπων των ΜΚΟ. Πρόκειται για καθαρή συστράτευση αυτών και των οργανώσεών τους στο πλευρό των επιχειρήσεων και των καπιταλιστικών κερδών.

    Ας δούμε, όμως, πιο συγκεκριμένα 1 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : Το 2003 η βρετανική τράπεζα HSBC άρχισε μια …«φιλανθρωπική» πρωτοβουλία με στόχο την ευαισθητοποίηση των υπαλλήλων της (!) σε περιβαλλοντικά θέματα. Ετσι ξεκίνησε μια πενταετής συνεργασία με τη WWF ύψους 18,4 εκατ. δολαρίων, με στόχο δήθεν την εξέταση των περιβαλλοντικών στρατηγικών της τράπεζας, αλλά στην πραγματικότητα τη συμμετοχή σε έργα της WWF στη διαχείριση του νερού, έναν από τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου για το άμεσο και απώτερο μέλλον…

    Tο «πράσινο φως» για τη συμμετοχή της χώρας μας στους «ευέλικτους μηχανισμούς» του Πρωτοκόλλου του Κιότο, δηλαδή στο περιβόητο «εμπόριο ρύπων», έδωσε τελικά η Επιτροπή Συμμόρφωσης του ΟΗΕ, από το οποίο την είχε αποκλείσει προσωρινά από τον περασμένο Ιούνη.(2007) Το γεγονός αυτό χαιρέτισαν με ενθουσιασμό, όχι μόνο το ΥΠΕΧΩΔΕ, που σε ανακοίνωσή του σημείωσε πως «η χώρα μας βρίσκεται στην πρωτοπορία των Ευρωπαϊκών Κρατών για την κλιματική αλλαγή», αλλά και όλοι αυτοί (ΠΑΣΟΚ, «μη κυβερνητικές οργανώσεις», όπως η WWF Ελλάς κ.ά.), που πριν από λίγους μήνες χαρακτήριζαν τον αποκλεισμό περίπου ως …εθνική καταστροφή.

    ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗ WWF.

    ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
    Οι πολυεθνικές της «φιλανθρωπίας»
    Φωτογραφίες που χτυπούν στο θυμικό χρησιμοποιούν συχνά στις διαφημιστικές εκστρατείες τους για εράνους στην Αφρική μεγάλες βρετανικές ΜΚΟ…
    Associated Press

    Ο όρος Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) χρησιμοποιήθηκε, στη σύγχρονη ιστορία, για πρώτη φορά απ’ τον ΟΗΕ το 1948 και αφορούσε σε επιλεγμένες διεθνείς οργανώσεις που ήταν απαλλαγμένες απ’ τη φορολογία και διενεργούσαν, ως επί το πλείστον, ανθρωπιστικές αποστολές (π.χ., Διεθνής Ερυθρός Σταυρός). Διόλου τυχαία, η δυναμική εμφάνισή τους συνέπεσε με τις προσπάθειες των ΗΠΑ να χειραγωγήσουν οικονομικά και πολιτικά την πληγωμένη απ’ τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Ευρώπη…Αρχικά χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες. Σε εκείνες με τη γενική και σε εκείνες με την ειδική θέση (στάτους) συμβούλου απ’ το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ. Σύντομα οι δραστηριότητές τους έπαψαν να αφορούν αποκλειστικώς σε «φιλανθρωπίες» στη μεταπολεμική Ευρώπη ή να περιορίζονται σε νεοαποικιοκρατικού τύπου αποστολές «αρωγής και αλληλεγγύης» στην υποσαχάρια Αφρική που τρανταζόταν απ’ τους αγώνες εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων. Η ποικιλομορφία τους έγινε παροιμιώδης…
    Ανέλαβαν (π.χ., «Γκρινπίς») οικολογικές αποστολές «προστασίας» της χλωρίδας και της πανίδας του πλανήτη απ’ τα αρπακτικά νύχια των πολυεθνικών ή απ’ τη «βρώμικη ανάπτυξη» κρατικών βιομηχανιών. Δημιουργήθηκαν «Παρατηρητήρια» Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με παραρτήματα σε δεκάδες χώρες με πολιτικά κριτήρια των καπιταλιστικών χωρών της Δύσης… Μέσα σ’ αυτές υπήρχαν κι άλλες μικρότερες ΜΚΟ με πιθανώς, αρχικά, αγνούς στόχους και ανθρωπιστικές ή περιβαλλοντικές ανησυχίες… Κάποιες άλλες συνέχιζαν «ιεραποστολικές» δραστηριότητες, σταυροφορίες κεκαλυμμένου τύπου, σε πλειάδα χωρών του αναπτυσσόμενου κόσμου, σε Λατινική Αμερική, Ασία και Αφρική…

    Η εφηβεία

    Λίγο μετά την ανατροπή της ΕΣΣΔ, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις πέρασαν σύντομα το στάδιο της εφηβείας και πολλαπλασιάστηκαν με ραγδαίους ρυθμούς. Ωστόσο, μία απ’ τις σκοτεινές πλευρές τους ανευρισκόταν στις σελίδες των λογιστικών τους βιβλίων: Παρά την κατ’ ευφημισμόν ονομασία τους, ο κορβανάς γέμιζε (σε αρκετές περιπτώσεις) απ’ τους κρατικούς προϋπολογισμούς καπιταλιστικών χωρών. Δεν εξαρτιόνταν πλέον μόνο απ’ τις μεμονωμένες εισφορές των εργαζόμενων λαών. Πληθώρα ΜΚΟ δημιουργούνταν, εν μια νυκτί, με τις «μαύρες» επιχορηγήσεις υπουργείων Εξωτερικών, δραστηριοποιούνταν και αναδείκνυαν διαστρεβλωμένα «ανθρώπινα δράματα» σε γεωπολιτικούς τομείς που είχαν μπει στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού… Σύντομα, διεθνείς αναλυτές άρχισαν να τις αποκαλούν «κυβερνητικές», καθώς οι πραγματικοί στόχοι τους είχαν γίνει έκδηλοι και στους λιγότερο καχύποπτους.

    Οι φυλές

    Σήμερα οι ΜΚΟ (ή Μη Κερδοσκοπικές, όπως αποκαλούνται, συχνά, στις ΗΠΑ) έχουν επαγγελματικοποιηθεί για τα καλά, απλώνοντας χέρι σε κάθε περιοχή του πλανήτη. Οι «φυλές» τους είναι πλέον αναγνωρίσιμες, στον αγγλοσαξονικό κόσμο, με κωδικά ονόματα όπως: BINGO (Μεγάλες Διεθνείς ΜΚΟ), RINGO (Θρησκευτικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις), BRINGO (Σχετιζόμενες με τις επιχειρήσεις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις), PINGO (MKO δημοσίου συμφέροντος) και QUANGO (Ημι-αυτόνομες ΜΚΟ). Η πιο ενδιαφέρουσα είναι εκείνη των ΜΚΟ τύπου BINGO…
    Οι Μεγάλες Διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις παρομοιάζονται πλέον – διόλου άδικα… – με τεράστιες πολυεθνικές. Διαθέτουν ανώτατα διευθυντικά στελέχη και μάνατζερ που πολλές φορές κατείχαν ανάλογες θέσεις στα Διοικητικά Συμβούλια επιχειρηματικών κολοσσών και αμείβονται με πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια το χρόνο. Η ατζέντα των μεγαλοστελεχών τους είναι γεμάτες από ραντεβού με υπουργούς, Ευρωενωσιακούς επιτρόπους, μεγαλοστελέχη της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και πολυεθνικών εταιρειών. Διαθέτουν οργανωμένα Γραφεία Τύπου. Οργανώνουν τηλεοπτικές διαφημιστικές εκστρατείες, «φιλανθρωπικά γκαλά» και κοντσέρτα. Επενδύουν στο χρηματιστήριο και στην αγορά γης, ανοίγουν εμπορικές αλυσίδες καταστημάτων (π.χ., βρετανική OXFAM) και διατηρούν καλές σχέσεις με τις πολυεθνικές που έχουν γίνει πλέον απ’ τους καλύτερους «πελάτες» τους (π.χ., η αμερικανική περιβαλλοντική The Nature Concervancy).
    Οι Μεγάλες Διεθνείς ΜΚΟ δεν εξαρτώνται πλέον αποκλειστικά απ’ τις κρατικές χορηγίες και τις εισφορές εργαζομένων ανά χώρα. Συντηρούν ωστόσο το φιλολαϊκό ανθρωπιστικό προφίλ κάνοντας, κατά καιρούς, εκστρατείες στον Τύπο για την πραγματοποίηση «ανθρωπιστικών αποστολών» σε χώρες του Τρίτου Κόσμου με τέτοια «συνέπεια» που θα υπολόγιζε κανείς πως στον πλανήτη Γη η φτώχεια, η εξαθλίωση, ο αναλφαβητισμός, ή ο θάνατος εκατομμυρίων βρεφών και παιδιών από διάρροια, ελονοσία ή ΕΪΤΖ είναι πλέον παρελθόν… ή πως τουλάχιστον τείνουν να εξαλειφθούν…
    Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η πλανητική ψαλίδα μεταξύ των πολλών φτωχών και των ελάχιστων πλούσιων ολοένα και ανοίγει… Εντούτοις, δεν είναι δυσεξήγητο φαινόμενο η μετεξέλιξη των ΜΚΟ σε πολυεθνικές μπίζνες ψευτο-φιλανθρωπίας.

    Οι αιτίες…

    Οσο διαλύονταν (απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και του ’90) οι υπηρεσίες κρατικής πρόνοιας στον λεγόμενο ανεπτυγμένο κόσμο, όσο προχωρούσε το ξεπούλημα της κρατικής εθνικής περιουσίας στα θυσιαστήρια της «ελεύθερης αγοράς», άλλο τόσο οι BINGO εκμεταλλεύονταν τον «κενό χώρο» και γιγαντώνονταν. Θέριεψαν. Και «αναπλήρωσαν», έτσι, το κενό του απόντος κρατικού μηχανισμού ή κάλυψαν το έδαφος εκεί όπου, π.χ., οι επιχειρηματίες δεν ήταν πρόθυμοι να πάρουν το ρίσκο… Υπήρχαν και άλλες, με αμιγώς πολιτικο-οικονομικές δραστηριότητες, που προσπάθησαν να χειραγωγήσουν πολιτικά ανατολικοευρωπαϊκές και βαλκανικές χώρες μετά την ανατροπή της ΕΣΣΔ (π.χ., «Ιδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας» του Ούγγρου πολυεκατομμυριούχου Τζορτζ Σόρος).
    Ωστόσο, οι ΜΚΟ αποδείχτηκαν ωφέλιμες στους κρατικούς ή εταιρικούς «εργοδότες» τους και για άλλους λόγους:
    Αντίθετα με τις κυβερνήσεις, οι ΜΚΟ δεν εκλέγονται και δεν ελέγχονται απ’ το λαό ή κρατικούς μηχανισμούς. Δε φορολογούνται, όπως οι επιχειρήσεις. Δε λογοδοτούν, ως εκ τούτου, σε κανέναν. Ούτε καν ακόμη στην περίπτωση που εγκληματήσουν σε βάρος αυτών που υποτίθεται πως βοηθούν… (π.χ., εάν χρησιμοποιήσουν πειραματικά φάρμακα ή μυστικές κλινικές δοκιμές εμβολίων σε τριτοκοσμικές χώρες).
    Επιπλέον, οι Διεθνείς Μεγάλες ΜΚΟ προχωρούν στη στρατολόγηση του «ενεργού πολίτη» εξουδετερώνοντας – όσο και όταν μπορούν… – το ρόλο κινημάτων που συγκροτούνται από συνειδητοποιημένους ταξικά και πολιτικά σκεπτόμενους εργαζομένους. Δεν είναι έτσι περίεργο γιατί εξακολουθούν, παρά το γεγονός της μεταμόρφωσής τους σε πολυεθνικές της φιλανθρωπίας, να έχουν την εμπιστοσύνη μίας μεγάλης μερίδας της κοινής γνώμης σε πολλές χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ…

    Αστικό «άλλοθι»

    Απ’ την άλλη, η συμμετοχή ενός «ενεργού» αλλά ταξικά μη συνειδητοποιημένου «πολίτη» στις «φιλανθρωπικές» εκστρατείες των Μεγάλων ΜΚΟ αποενοχοποιεί τα παθητικά πλήθη απ’ το μερίδιο ευθύνης που και εκείνα φέρουν. Επιπλέον, η στρατολόγηση «ενεργών πολιτών» απ’ τις Μεγάλες Διεθνείς ΜΚΟ γίνεται ευκολότερη και για έναν ακόμη λόγο: Αντίθετα με τους παχυλούς μισθούς των μεγαλοστελεχών τους, αρκετά μέλη απ’ το προσωπικό τους αμείβονται ελάχιστα ή συνεισφέρουν στη βάση του εθελοντισμού… Ετσι, πολλοί απ’ τους εργαζόμενους που χρηματοδοτούν τις «φιλανθρωπικές» εκστρατείες ξεγελιούνται από ανθρωπιστές γιατρούς που όντως δίνουν τη μάχη για ζωή στην κόλαση εμπόλεμων ζωνών για 700 ευρώ το μήνα. Αγνοούν, ωστόσο, πως ο μάνατζερ της Μεγάλης Διεθνούς ΜΚΟ (π.χ., Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός ή βρετανική OXFAM) αμείβεται, την ίδια ώρα, με πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια το χρόνο και διαπλέκεται οικονομικά με θεσμούς και συμφέροντα που υποτίθεται πως αντιμάχεται…

    Παγίδα για τον «Τρίτο Κόσμο»

    Ομως και στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο η δράση τους παραμένει αμφιλεγόμενη. Αναπαράγουν νεοαποικιοκρατικά και φυλετικά στερεότυπα (λευκή γιατρός θεραπεύει μαύρο τυμπανισμένο απ’ την πείνα βρέφος). Παίζουν τους μαθητευόμενους μάγους της «ανάπτυξης» με εξυπνακίστικα εγχειρίδια στο χέρι (π.χ., πρόσφατες αποστολές της WWF στην Παπούα Νέα Γουινέα με δυσμενείς επιπτώσεις στις τοπικές κοινωνίες και στο περιβάλλον). Ανιχνεύουν το έδαφος, τάχα από περιβαλλοντική ανησυχία, αλλά προσκομίζουν αργότερα τα στοιχεία έρευνας στα μεγαλοστελέχη εταιρειών ξυλείας που θα ήθελαν να κάνουν μπίζνες σε παρθένα τροπικά δάση του Αμαζονίου, ή της Ινδονησίας. Συχνά, ξεδιπλώνονται σε εμπόλεμες ζώνες με το μανδύα της «ουδετερότητας» και της φιλανθρωπίας, αναπτύσσοντας κατασκοπευτική δράση. Παρακολουθούν, για παράδειγμα, από πρώτο χέρι τις εξελίξεις, εντοπίζουν τους τοπικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν μία ιμπεριαλιστική επέμβαση ή μετρούν αντιδράσεις. Αγοράζουν εκτάσεις για να προστατεύσουν τον αφρικανικό ελέφαντα ή την γκρίζα αρκούδα στις ΗΠΑ (π.χ., The Nature Concervancy και Africa Wildlife Foundation) αλλά την ίδια ώρα τα διευθυντικά στελέχη τους οργανώνουν σαφάρι κυνηγιού παρέα με τους μάνατζερ πολυεθνικών που δρουν στο αντίπαλο στρατόπεδο αλλά τους θεωρούν «στρατηγικούς συμμάχους». Αλλού, όπως στην Καμπότζη, στο Μπαγκλαντές και στο Αφγανιστάν, μεγάλες και μικρότερες ΜΚΟ έχουν υποκαταστήσει πλήρως το ανύπαρκτο (για μία σειρά λόγους) κράτος πρόνοιας και δημόσιο σύστημα Υγείας.

    Πηγές
    globalpolicy.org New Internationalist Επιμέρους ιστοσελίδες Μεγάλων Διεθνών ΜΚΟ Αρθρα σε «Ουάσιγκτον Ποστ» και «Νιούσγουικ».
    ____________

    «πως εξαρτάται απο σενα η αλλαγη του κλιματος»-ευρωπαικη επιτροπη…ε, λοιπον δεν εξαρταται καθολου απο μενα και επισης το «μεριδιο ευθύνης» δεν ειναι διασκορπισμένο σε ολη τη κοινωνια οπως θελουν να μας κανουν να πιστευουμε(γιατι ετσι τους συμφερει!).
    ανακυκλωνω τα παντα ομως ξερω οτι δεν σημαινει τιποτα αυτο παρα μονο με κανει να νιωθω καλυτερα με τον εαυτο μου(εγωστικο δηλαδη).ειναι κατι τελειως ψευτικο και παραπλανητικο…
    ….αλλα γιατι συνεχιζω να ανακυκλωνω μανιωδως?
    ….γενικα νομιζω οτι η ματαιοτητα μας εχει περικυκλωσει
    ΔΕ ΞΕΡΩ…ΤΙΠΟΤΑ

    • Greenia Says:

      γεια σου tsi,

      δεν διαφωνούμε με όσα παραθέτεις.
      είναι τόσο αληθινό το ότι οι επιχειρήσεις έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την καταστροφή του πλανήτη
      αλλά και ότι χρησιμοποιούν οργανώσεις σαν άλλοθι στις ρυπογόνες δραστηριότητές τους.

      Αυτό όμως δεν αναιρεί την προσωπική ευθύνη του καθενός να μετατραπεί σε «οικολογικό» όν,
      σε άτομο το οποίο θα νοιάζεται και θα προστατεύει το περιβάλλον του, την κατοικία του.
      αυτό σημαίνει παράλληλα πως όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τα παραπάνω.
      Να πιέσουμε προς μια κατεύθυνση συγκρότησης οικολογικής κοινωνίας. Είτε αυτή είναι φιλελεύθερη, είτε σοσιαλιστική.
      Αυτό σημαίνει πως προσπαθούμε συνέχεια, ακόμα και παραθέτοντας αφίσες οικολογικού περιεχομένου από τη WWF. Ή αναφερόμενοι σε διάφορες ΜΚΟ, με ειλικρινές ανησυχίες για την οικολογία, που είναι λίγες είναι αλήθεια. Αλλά ωστόσο, ΜΚΟ δεν είναι μόνο οι διεθνείς-επιχειρηματικές, υπάρχουν και μικρότερες οι οποίες δομούνται σε επίπεδο κοινωνίας των πολιτών.
      Ως οικολογική ομάδα λοιπόν, δεν πιστεύουμε στην ματαιότητα. Θεωρούμε ότι ο άνθρωπος αλλάζει και μπορεί να επηρεάσει τους γύρω του.
      Αλλιώς, σε ερωτώ, τι οικολογική θα είμασταν? 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s