ΕΥΡΩΠΗ Η μισή γίνεται έρημος, η άλλη μισή βουλιάζει στην υγρασία Σεπτεμβρίου 30, 2008

30 Σεπτέμβριος 2008

“Μακεδονία”

“ Οι ρυθμοί ανόδου της θερμοκρασίας στην Ευρώπη ξεπερνούν τον παγκόσμιο μέσο όρο, επομένως οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να επενδύσουν στην προσαρμογή στις κλιματικές αυτές αλλαγές.

Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Περιβαλλοντικής Υπηρεσίας και υπηρεσιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι αλλαγές αυτές έχουν αρχίσει να μετατρέπουν τη Νότια Ευρώπη σε άγονη περιοχή και τη Βόρεια σε μία μόνιμα υγρή περιοχή.
Όπως αναφέρει η έκθεση, από το φαινόμενο του θερμοκηπίου κινδυνεύουν περισσότερο τα βουνά, οι ακτές της Ευρώπης, η Μεσόγειος και η Αρκτική. Ενώ η μέση παγκόσμια θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά σχεδόν 0,8 βαθμό Κελσίου, στην Ευρώπη ανέβηκε κατά 1.0 βαθμό Κελσίου. Στη Βόρεια Ευρώπη θα υπάρξει αύξηση της υγρασίας αυτόν τον αιώνα, ενώ μεγαλύτερο μέρος της Μεσογειακής Ευρώπης μπορεί να μετατραπεί σε έρημο, με βάση τις τάσεις που υπάρχουν ήδη, υπογραμμίζεται στην έκθεση.

Την ίδια ώρα τα φονικά κύματα καύσωνα στην Ευρώπη, όπως αυτό του 2003, μπορεί να είναι πιο συχνά, προστίθεται και επισημαίνεται ότι και “οι ετήσιες αλλαγές στις βροχοπτώσεις επιτείνουν τις διαφορές ανάμεσα σε ένα υγρό βόρειο τμήμα της Ευρώπης και ένα ξηρό νότιο”.

Μεταξύ των άλλων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι και η στάθμη των θαλασσών που ανεβαίνει απειλώντας τις ακτές, ενώ ορισμένοι πληθυσμοί ψαριών μετακινήθηκαν ήδη 1.000 χιλιόμετρα βορειότερα τα τελευταία 40 χρόνια, επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης, υπογραμμίζοντας επίσης ότι και τα δύο τρίτα των αλπικών παγετώνων έχουν εξαφανιστεί από το 1850.
Η στάθμη των θαλασσών είναι πιθανόν να ανέβει από 18 έως 59 εκατοστά έως το 2100, σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα, και μπορεί να συνεχίσει να ανεβαίνει για αιώνες, αν λιώσουν οι αιώνιοι πάγοι της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής.

ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ
Στην Ευρώπη 4 εκατομμύρια άνθρωποι και 2 τρισεκατομμύρια ευρώ σε περιουσιακά στοιχεία θα κινδυνεύσουν από τις πλημμύρες που θα προκληθούν από την άνοδο της στάθμης των θαλασσών έως το 2100, από τις χώρες της Βαλτικής ως την Ελλάδα, υπογραμμίζεται επίσης στην έκθεση.
Πρόσφατοι υπολογισμοί δείχνουν ότι οι οικονομικές ζημίες από την άνοδο της στάθμης των θαλασσών μπορεί να φτάσουν συνολικά τα 18 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως έως το 2080.

Λίγοι στην Ευρώπη θα επωφεληθούν από τις αλλαγές αυτές, όπως οι αγρότες του βορρά, που θα έχουν μεγαλύτερες περιόδους για την καλλιέργεια των προϊόντων τους.

Η έκθεση καλεί την Ευρώπη να κάνει περισσότερα, για να προσαρμοστεί στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως η προστασία των λαών της από ασθένειες που προκαλούνται από έντομα ή η προστασία των ακτών της από την άνοδο της στάθμης των θαλασσών. Όπως επισημαίνεται, μέχρι σήμερα τα περισσότερα μέτρα προσαρμογής αφορούν μόνο την υπερχείλιση των ποταμών.  ”

Μπορεί να αποθηκευτεί το CO2 στα έγκατα της γης? Σεπτεμβρίου 23, 2008

Οι κρυμμένοι θησαυροί της Μογγολίας Σεπτεμβρίου 11, 2008

Μέτρα κατά της ρύπανσης για τους Ολυμπιακούς Σεπτεμβρίου 11, 2008

ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ Διαξιφισμοί με αφορμή ραδιενεργό διαρροή Σεπτεμβρίου 10, 2008

8 Σεπτέμβριος 2008

“Mακεδονία”

“ Ως την “πιο προβληματική πυρηνική εγκατάσταση στην Ευρώπη” χαρακτήρισε την περασμένη εβδομάδα το ορυχείο Asse, στην Κάτω Σαξονία, ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Περιβάλλοντος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και στη Γερμανία αναζωπυρώθηκαν οι διαμάχες σχετικά με το αν η πυρηνική ενέργεια είναι ασφαλής και καθαρή ή το εντελώς αντίθετο.

Η έκθεση που αποκάλυψε τη διαρροή ραδιενεργών αποβλήτων από την εγκατάσταση αποθήκευσης σε πρώην ορυχείο αλατιού στην Κάτω Σαξονία προκάλεσε την άμεση αντίδραση της Πράσινης βουλευτίνας Ρενάτε Κίναστ, η οποία μήνυσε δύο κυβερνητικές υπηρεσίες (το Κέντρο Υγείας και Περιβάλλοντος Helmholtz και το υπουργείο Ορυχείων της Κάτω Σαξονίας) για εγκληματικές παραλείψεις.Το ορυχείο Asse II, έγραψε το “Σπίγκελ”, είχε κλείσει το 1964, για να μετατραπεί σε πειραματική πυρηνική εγκατάσταση το 1964. Σήμερα, επισήμως βρίσκονται εκεί αποθηκευμένα 130.000 μεταλλικά βαρέλια με απόβλητα που περιέχουν μικρή ή μεσαία ποσότητα ραδιενέργειας. Αλλά, κατά την έκθεση, στο ορυχείο έχει αποτεθεί και πολύ ραδιενεργό πλουτώνιο, μαζί με μια σειρά ράβδους πυρηνικού καυσίμου. Οι μετρήσεις ραδιενέργειας προέκυψαν οκταπλάσιες του αποδεκτού ορίου ασφαλείας, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι αλατόνερο που διαρρέει από το ορυχείο όχι μόνο είναι ραδιενεργό, αλλά ίσως και να μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής. Η διαρροή από το ορυχείο είναι γνωστή από το 1988 και ειδικοί έχουν εκφράσει φόβους ότι μέχρι το 2014 το ορυχείο μπορεί να καταρρεύσει.
Τα σχετικά άρθρα σε γερμανικές εφημερίδες δεν δείχνουν έκπληξη, αλλά σημειώνουν ότι το σκάνδαλο θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο τις προσπάθειες να πειστούν οι Γερμανοί για την ορθότητα χρήσης της πυρηνικής ενέργειας. Σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα που είχε δημοσιοποιηθεί, ο τελευταίος πυρηνικός σταθμός της Γερμανίας θα έχει κλείσει μέχρι περίπου το 2020, αλλά την τελευταία τριετία καταγράφονται παθιασμένες διαφωνίες των κομμάτων σχετικά με την εξάλειψη των πυρηνικών εργοστασίων.

Το κόστος της φτηνής ενέργειας

Η κεντροαριστερή “Ζιντόιτσε Τσάιτουγκ” παρατήρησε ότι οι αυξήσεις τιμών στον τομέα της ενέργειας έχουν αλλάξει τη διάχυτη στη Γερμανία διάθεση “Πυρηνικά, όχι ευχαριστώ”. “Σε πολλούς καταναλωτές, που λαμβάνουν φουσκωμένους λογαριασμούς, φαίνεται παράλογη η προοπτική της κατάργησης των πυρηνικών εργοστασίων. Οι υποσχέσεις του πυρηνικού λόμπι ότι παράγουν καθαρή και φτηνή ενέργεια φαίνονται όλο και πιο δελεαστικές. Αλλά το σκάνδαλο Asse έφερε πάλι στο επίκεντρο το σχεδόν ξεχασμένο πρόβλημα της απόθεσης των πυρηνικών αποβλήτων. Είτε αποκαλείται ερευνητικό ή πειραματικό κέντρο, φαίνεται πως το Asse, που υποτίθεται πως θα ήταν ασφαλές στο διηνεκές, δεν είναι πλέον. Και αν δεν είναι δυνατόν να διασφαλίσουμε την απόθεση σχετικά αβλαβών ραδιενεργών αποβλήτων, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε την απόθεση των ραδιενεργών ράβδων καυσίμων; Άσχετα από το πόσο επικίνδυνη για τα υπόγεια ύδατα μπορεί να είναι η διαρροή ή για το πόση υστερία και πολιτικούς υπολογισμούς προκαλεί, το ορυχείο δείχνει πως ακόμη και η φτηνή ενέργεια έχει το κόστος της”. Κατά τη συντηρητική “Βελτ”, “είναι αρκετά ενοχλητικό να διαβάζεις για προβλήματα σε μια (δυτικο-)γερμανική πυρηνική τοποθεσία, κάτι που είναι πιο τυπικό για χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ή άλλα φτωχά κράτη”. Η εφημερίδα επιτίθεται στον γερμανό υπουργό Περιβάλλοντος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, γράφοντας πως “αντιδρά ως να είναι έκπληκτος και δηλώνει πως η εντιμότητα όσων υποστηρίζουν την πυρηνική ενέργεια έχει τρωθεί. Αλήθεια! Αλλά ο ίδιος χθες πρωτάκουσε για το Asse; Ο άνδρας που σε όλη τη δεκαετία του 1990 μετείχε σε επιτροπή περιβάλλοντος της Κάτω Σαξονίας, ο ίδιος που έγινε κυβερνήτης του κρατιδίου αυτού και μετέπειτα, το 2005, έγινε εθνικός υπουργός Περιβάλλοντος δεν άκουσε ποτέ γι’ αυτό;” Η αριστερή “Τάγκεστσάιτουγκ” παρατήρησε ότι “όποτε συζητιέται επέκταση της πυρηνικής ενέργειας στη Γερμανία πέρα από το 2020 οι Χριστιανοδημοκράτες δεν χάνουν ποτέ τα λόγια τους. Την χαρακτηρίζουν ασφαλή, φθηνή και φιλική προς το περιβάλλον. Οι κίνδυνοι δεν προκύπτουν στις συζητήσεις τους. Άλλοι πρέπει να ανησυχούν γι’ αυτούς. Ενεργώντας χαρακτηριστικά, οι Χριστιανοδημοκράτες κρύβονται σε ό,τι αφορά το τρέχον πρόβλημα με το ορυχείο Asse. Παρόλο που το Κέντρο Helmholtz, που έχει την ευθύνη λειτουργίας του ορυχείου, είναι υπό την αιγίδα του ομοσπονδιακού υπουργείου Εκπαίδευσης και Έρευνας, η αρμόδια υπουργός δρ Ανέτ Σάβαν δεν έχει πει λέξη μέχρι τώρα για το σκάνδαλο”.
Και η κεντροδεξιά “Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουγκ” επιτίθεται στον υπουργό Περιβάλλοντος. “Τι προσπαθεί να αποδείξει επί μήνες ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ; Ότι το CDU και το CSU οδηγούν το έθνος στον όλεθρο με την αναβίωση της υποστήριξής τους στην πυρηνική ενέργεια; Και τι συμπέρασμα εξάγει από το νέο σκάνδαλο; ‘Είναι το χειρότερο σενάριο στη συζήτηση για την απόθεση πυρηνικών αποβλήτων’. Με αυτή τη φράση ήθελε να εξουδετερώσει τους πάντες – επιτέλους. Αλλά αυτή η ρητορική δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Διαφορετικά, ούτε οι Σοσιαλδημοκράτες ούτε οι Πράσινοι θα βιάζονταν να αναλάβουν την ευθύνη για το Asse II. Οι πολιτικοί, κατά κανόνα, δεν σπεύδουν να πιάσουν μια πραγματικά καυτή πατάτα”.

Μέτρα του υπουργείου

Την περασμένη Πέμπτη η ευθύνη αντιμετώπισης της ραδιενεργούς διαρροής στα βουνά της Κάτω Σαξονίας άλλαξε χέρια. Η γερμανική κυβέρνηση διέλυσε το Κέντρο Helmholtz και τη σχετική αρμοδιότητα ανέλαβε το Ομοσπονδιακό Γραφείο Προστασίας από τη Ραδιενέργεια. Το γραφείο που ανέλαβε ανήκει στην ευθύνη του υπουργείου Περιβάλλοντος. Η δρ Σάβαν υποστήριξε ωστόσο την Πέμπτη ότι οι εξελίξεις δεν αποτελούν κριτική για το Κέντρο Helmholtz ή τους υπαλλήλους του. Για να αποφευχθεί περαιτέρω καθυστέρηση στον καθαρισμό του ορυχείου, περίπου 200 ειδικοί του κέντρου θα απασχοληθούν από το ομοσπονδιακό γραφείο. Η Χριστιανοδημοκράτισσα υπουργός υποστήριξε στο Ρόιτερ ότι στόχος της αλλαγής είναι “η διαρκής και ασφαλής λύση στο πρόβλημα”. Πριν από το τέλος του χρόνου, η γερμανική κυβέρνηση θα προτείνει τρόπο κλεισίματος της εγκατάστασης “με ασφαλή τρόπο για τους ανθρώπους και το περιβάλλον”. Αλλά η “Ανόβερσε Αλγκεμάινε Τσάιτουγκ” έγραψε την ίδια μέρα ότι και το κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας έχει ανακαλέσει την ευθύνη για το Asse II από το δικό του γραφείο κρατικών ορυχείων, το οποίο συνεργαζόταν με το Κέντρο Helmholtz, και προέβη σε πειθαρχική δίωξη δύο κρατικών υπαλλήλων, του επικεφαλής του γραφείου ορυχείων και του επικεφαλής του τμήματος που ήταν άμεσα υπεύθυνο για την απόθεση πυρηνικών αποβλήτων. Και οι δύο κατηγορούνται ότι επί χρόνια γνώριζαν το πρόβλημα της ασφάλειας αλλά δεν είπαν το παραμικρό. Η πειραματική πυρηνική εγκατάσταση του Asse θα γίνει πλέον, επισήμως, κανονική εγκατάσταση αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων, γεγονός που σημαίνει πως θα υπόκειται σε αυστηρότερους νόμους. Αλλά το ορυχείο είναι σε κακή κατάσταση. Όπως είπε ο υπουργός Γκάμπριελ, μία στοά του έχει τόσες τρύπες που μοιάζει με ελβετικό τυρί. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι το υπουργείο του θα μπορούσε να έχει κάνει περισσότερες έρευνες στην εγκατάσταση, πριν δημοσιοποιηθεί η αποκαλυπτική έκθεση.

Περικυκλωμένοι από τα πυρηνικά Τη συμπαράστασή τους εξέφρασαν πρόσφατα οι έλληνες Οικολόγοι Πράσινοι στους αντιπυρηνικούς διαδηλωτές στην Τουρκία, η ειρηνική συγκέντρωση των οποίων, στο πλαίσιο του διεθνούς κάμπινγκ Οικοτοπία στη Σινώπη της Βόρειας Τουρκίας, διαλύθηκε από την αστυνομία.
Η Σινώπη, με τις ωραίες και χωρίς μαζικό τουρισμό παραλίες της, προορίζεται να υποδεχθεί τις ιδιωτικές ενεργειακές επενδύσεις που πρόσφατα έλαβαν άδεια λειτουργίας από την τουρκική κυβέρνηση – τρεις γιγάντιες μονάδες άνθρακα που θα καίνε φθηνό ρωσικό κάρβουνο, το οποίο θα έρχεται μέσω της Μαύρης θάλασσας. Η Σινώπη επίσης σχεδιάζεται να υποδεχτεί ένα από τα τρία πυρηνικά εργοστάσια, οι προσφορές για το οποίο θα υποβληθούν στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου συγκλήθηκε στη Βιέννη, υπό γερμανική προεδρία, το Nuclear Suppliers Group, προκειμένου να εξετάσει την άρση του αποκλεισμού της Ινδίας και την ικανοποίηση του αιτήματός της για διεθνή συνεργασία στην ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας. Η συνεδρίαση επαναλήφθηκε μετά την αδυναμία να εκδοθεί κοινό πόρισμα στη συνεδρίαση της 22ας Αυγούστου, καθώς υπήρχαν χώρες που δεν συνηγόρησαν στο αίτημα της Ινδίας.Το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου επισήμανε πως δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για την άρση του αποκλεισμού της Ινδίας από τη στιγμή που δεν υπογράφει τη συνθήκη μη διάδοσης των πυρηνικών. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να τηρήσει θέσεις αρχής και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τη στάση της. Εκπρόσωποι των οικολογικών οργανώσεων και στην Ελλάδα έχουν ήδη επισημάνει ότι η χώρα βρίσκεται σε πυρηνικό κλοιό, αφού πολλές βαλκανικές χώρες προωθούν σχέδια για τη δημιουργία πυρηνικών σταθμών. Στις αρχές του 2008 αίσθηση είχαν προκαλέσει δημοσιεύματα του τύπου που έκαναν λόγο για την προώθηση ανάλογων σχεδίων και στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση των Οικολόγων Πρασίνων, η Βουλγαρία έχει δρομολογήσει το οριστικό κλείσιμο του πυρηνικού σταθμού Κοζλοντούι για το 2009, αλλά ετοιμάζει πυρηνικό εργοστάσιο στο Μπέλενε, με δύο σταθμούς, 1.000 μεγαβάτ ο καθένας. Στην Αλβανία, ο πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα έχει ανακοινώσει την πρόθεση κατασκευής μεγάλου πυρηνικού εργοστασίου στο Δυρράχιο από μεγάλη γαλλική εταιρεία. Στη Ρουμανία, στην περιοχή Τσερνάβντα, προωθούνται σχέδια για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου, ενώ στην ΠΓΔΜ επιτεύχθηκε συμφωνία με τον Καναδά για την αγορά πυρηνικών αντιδραστήρων καναδικής προέλευσης. ”

Ιταλία-Βρετανία: στρέφονται στη πυρηνική ενέργεια Ιουλίου 18, 2008

G8: Μείωση των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου Ιουλίου 18, 2008

Καλιφόρνια : Μαίνεται η φωτιά Ιουλίου 10, 2008

ΟΗΕ. Προστατευόμενες περιοχές Ιουλίου 1, 2008

Συνεχίζεται η μεγάλη πυρκαγιά στη βόρειο Καλιφόρνια Ιουνίου 30, 2008

30 Ιούνιος 2008

“Καθημερινή”

Χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα δασικής και θαμνώδους έκτασης έχουν καεί.

Χιλιάδες πυροσβέστες στην Καλιφόρνια επιχειρούσαν αδιάκοπα μέσα στο Σαββατοκύριακο να χαλιναγωγήσουν τις φλόγες, που κατέκαψαν πάνω από 1.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα στα βόρεια της αμερικανικής Πολιτείας, εστιάζοντας κατά κύριο λόγο τις προσπάθειές τους στη διάσωση της διάσημης παραθεριστικής τοποθεσίας Μπιγκ Σουρ.

Πάνω από 1.200 κατοικίες κι άλλα κτήρια εξακολουθούν ν’ απειλούνται άμεσα από την πυρκαγιά στην απόκρημνη και κατάφυτη αυτή περιοχή στις όχθες του Ειρηνικού, 200 χλμ νοτίως του Σαν Φρανσίσκο, ανακοίνωσε η Πυροσβεστική, η οποία έχει αναπτύξει πάνω από 1000 άνδρες της στο σημείο εκείνο.

Η πυρκαγιά ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου εξαιτίας κεραυνού. Χθες η έκτασή της είχε περιορισθεί μόλις κατά 3% κι η οδική αρτηρία που συνδέει το Λος Άντζελες με το Σαν Φρανσίσκο παραμένει κλειστή στα όρια αυτής της περιοχής, που είναι γνωστή διότι φιλοξενεί πλήθος συγγραφέων, όπως παλαιότερα τον Τζον Κέρουακ, που της είχε αφιερώσει ένα ομώνυμο μυθιστόρημά του.

Τουλάχιστον 18.600 άνθρωποι, πυροσβέστες και στρατιώτες, όπως κι εθελοντές, αγωνίζονται ενάντια στις φλόγες, συνεπικουρούμενοι από σχεδόν 100 ελικόπτερα και 1.400 υδροφόρα φορτηγά έχουν αποσταλεί από σχεδόν όλες τις Δυτικές Πολιτείες για να βοηθήσουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει ανθρώπινες απώλειες, αλλά 29 κατοικίες, μία εμπορική επιχείρηση κι άλλα 21 κτήρια έχουν καταστραφεί, ενώ έχουν απανθρακωθεί σχεδόν 1440 τετραγωνικά χιλιόμετρα δασικής και θαμνώδους έκτασης. Το Σάββατο, ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους κήρυξε την Καλιφόρνια σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης σε ομοσπονδιακό επίπεδο, έπειτα από έκκληση του κυβερνήτη της Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.

Οι «οικολόγοι» επιχειρηματίες του Αμαζονίου Ιουνίου 23, 2008

“Ελευθεροτυπία”

22 Ιούνιος 2008

Της ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΛΕΜΠΡΕΝ

“ Το τροπικό δάσος του Αμαζονίου προσφέρεται ως πεδίο μελέτης μιας παράδοξης στρατηγικής που προάγεται όλο και συχνότερα σε παγκόσμια κλίμακα από «ευαισθητοποιημένους» ζάπλουτους επιχειρηματίες. Πρόκειται για τη λεγόμενη «οικολογική» οικονομική ανάπτυξη, σύμφωνα με την οποία η συντήρηση της φυσικής κληρονομιάς είναι εφικτή. Πώς; Αν προκριθεί η ιδιωτικοποίηση των απειλούμενων φυσικών πόρων αφού… οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη τους!

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο σουηδός επιχειρηματίας Γιόχαν Ελίας, ο οποίος, το 2006, αγόρασε 1.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους (η επιφάνεια του Λονδίνου είναι λίγο μικρότερη) για περίπου 10 εκατ. ευρώ. Οπως ισχυρίστηκε, το έκανε «επειδή ο Αμαζόνιος είναι ο πνεύμονας του πλανήτη».

*Ο Ελίας, 46 ετών, έχει έδρα το Λονδίνο και επίζηλο κοινωνικό στάτους. Από τέως χρηματοδότης των Τόρις (είχε δανείσει στο κόμμα περίπου 3 εκατ. ευρώ), έγινε σύμβουλος του Γκόρντον Μπράουν για περιβαλλοντικά θέματα (αποδάσωση και καθαρή ενέργεια). Ταυτόχρονα έχει κρατήσει τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο ενός συντηρητικού think tank (Center for Social Justice), ενώ είναι μέλος και της Βρετανικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

*Η επιχειρηματική του καριέρα υπήρξε αντάξια: Εκτός από επικεφαλής πολυεθνικής εταιρείας αθλητικών ειδών, μετέχει στο διοικητικό συμβούλιο ενός ξενοδοχειακού κολοσσού αλλά και σ’ αυτό της περίφημης εταιρείας Brasilinvest. (Η τελευταία αναφέρεται ως ο πρώτος ιδιωτικός αναπτυξιακός όμιλος που εγκαταστάθηκε στη Βραζιλία το 1975. Επί στρατιωτικού καθεστώτος δηλαδή…).

*Το κερασάκι στην τούρτα; Πρόκειται για ιδρυτικό στέλεχος της ΜΚΟ Cool Earth, που έχει διακηρυγμένο στόχο την προστασία του πλανήτη από τις εκπομπές CO2. Με λιγότερα από 100 ευρώ «προστατεύει» κανείς περίπου 4 στρέμματα παρθένου δάσους, αγοράζοντάς τα. Διαμέσου της ιστοσελίδας της ΜΚΟ μπορεί, μάλιστα, να επιβλέπει την προστατευόμενη «ιδιοκτησία» του.

Κατά την οργάνωση μέρος των εσόδων χρηματοδοτεί σχολεία και υγειονομικές υπηρεσίες για τους γηγενείς πληθυσμούς.

*Πρόσφατα, λοιπόν, η Ibama, η περιβαλλοντική υπηρεσία της Βραζιλίας, επέβαλε στην εταιρεία του Ελίας, τη βραζιλιάνικη Gethal, πρόστιμο 178 εκατ. ευρώ για παράνομη υλοτόμηση 230.000 δέντρων. Αφότου αγοράστηκε από τον μεγιστάνα, η Gethal αναγεννήθηκε, από τέως «κακό παιδί» -ρυπαντής της βιομηχανίας σε «πράσινο τέκνο». Με έγκριση, μάλιστα, από το 2000, του Συμβουλίου Διαχείρισης Δασών (FSC).

*Σύμφωνα με τα στοιχεία του FSC, η αγορά «πιστοποιημένων» δασικών προϊόντων (CFP’s), δηλαδή προϊόντων ελεγχόμενης ξυλείας, είναι πολλά υποσχόμενη. Το 2007 ξεπερνούσε τα 20 δισ. δολάρια. Στον Αμαζόνιο το 2002 δραστηριοποιούνταν 4 διαπιστευμένες εταιρείες υλοτομίας. Σήμερα υπάρχουν 70. Σε έρευνα των Ηνωμένων Εθνών, αναφέρεται ότι δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για την εν λόγω αγορά, καθώς τα CFP’s δεν έχουν ακόμα θέση στο σύστημα περιγραφής των εμπορευμάτων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Τελωνείων.

**Παρ’ όλα αυτά, παλαιότερες μελέτες δείχνουν ότι οι καταναλωτές είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν έως και 30% περισσότερο για «οικολογική ξυλεία». Αίφνης, η απελπισία της τέως υπουργού Περιβάλλοντος της Βραζιλίας, Μαρίνα Σίλβα, που παραιτήθηκε τον περασμένο μήνα, μοιάζει εύλογη. ”

Ο Αμαζόνιος θα πολιορκείται τώρα και με το νόμο Ιουνίου 23, 2008

“Ελευθεροτυπία”

22 Ιούνιος 2008

Της ΚΟΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

“ «Ο Αμαζόνιος δεν είναι μόνο ένα σύνολο από δέντρα. Περιλαμβάνει ακόμη και 25 εκατομμύρια Βραζιλιάνους. Αν σε αυτούς τους ανθρώπους δεν δοθούν οικονομικές ευκαιρίες, η συνέπεια θα είναι η άναρχη αναζήτηση οικονομικών ευκαιριών, η οποία θα επιταχύνει την αποψίλωση του δάσους».

Την παραπάνω διαπίστωση έκανε πρόσφατα ο Ρομπέρτο Μανγκαμπέιρα Ούνζερ, ο οποίος ακριβώς πριν από ένα χρόνο ανέλαβε το νεοσύστατο υπουργείο Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην κυβέρνηση του Λουίς Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα. Ενα από τα καθήκοντα του Ούνζερ θα είναι η υλοποίηση του αμφιλεγόμενου «Σχεδίου για ένα Βιώσιμο Αμαζόνιο», που ανακοίνωσε η κυβέρνηση Λούλα, με τον φαινομενικά αντιφατικό στόχο να συνδυάσει τη διάσωση του παρθένου δάσους με την οικονομική του εκμετάλλευση.

Το σχέδιο αυτό έχει προκαλέσει αντιδράσεις των οικολόγων της Βραζιλίας, και μεγάλο σκεπτικισμό στη διεθνή κοινότητα, καθώς βλέπουν ν’ ανάβει το πράσινο φως για πιθανή «οικοπεδοποίηση» του πνεύμονα του πλανήτη.

Όλες οι ειδήσεις που φτάνουν από τη Βραζιλία σε σχέση με τον Αμαζόνιο προκαλούν προβληματισμό καθώς η κυβέρνηση της Βραζιλίας ανακοίνωσε ότι η αποψίλωση του τροπικού δάσους παρουσίασε μεγάλη αύξηση το δεύτερο εξάμηνο του 2007, ύστερα από μια τριετή κάμψη.

Εκείνη κι εκείνος

Στα μέσα Μαΐου, μόλις ανακοινώθηκε το «Σχέδιο για ένα Βιώσιμο Αμαζόνιο», υπέβαλε την παραίτησή της η υπουργός Περιβάλλοντος Μαρίνα Σίλβα, η οποία κατείχε αυτή τη θέση από το 2003. Η Σίλβα, την οποία η Greenpeace είχε βαφτίσει «φύλακα-άγγελο του Αμαζονίου», δήλωσε ότι δεν μπορούσε άλλο να παλεύει ενάντια στα λόμπι των επιχειρηματιών που βλέπουν τον Αμαζόνιο σαν το Ελντοράντο της νέας χιλιετίας.

Ο αντικαταστάτης της, ο Κάρλος Μινκ, που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στους κόλπους του οικολογικού κινήματος, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του Πράσινου Κόμματος της Βραζιλίας, ενώ έχει βραβευτεί από τον ΟΗΕ ως ένας από τους 500 κορυφαίους ακτιβιστές στον πλανήτη για τη διάσωση του περιβάλλοντος.

Μέχρι πρότινος ήταν γραμματέας Περιβάλλοντος στο κρατίδιο του Ρίο Ντε Ζανέιρο, αλλά, όπως λέγεται, η εμπειρία του σε σχέση με τον Αμαζόνιο είναι πολύ μικρή. Τώρα καλείται να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα. Δηλαδή να ισορροπήσει ανάμεσα στις εκκλήσεις για τη διάσωση του παρθένου δάσους από τη μια μεριά και στην αναγκαιότητα μιας «λογικής» εκμετάλλευσής του από την άλλη.

Τι προβλέπει το «Σχέδιο»

Το «Σχέδιο για ένα Βιώσιμο Αμαζόνιο», προβλέπει το χωρισμό του παρθένου δάσους σε προστατευόμενες ζώνες και σε περιοχές διαφόρων τύπων οικονομικής εκμετάλλευσης.

* Το θετικό του σημείο είναι η αύξηση των προστατευόμενων περιοχών κατά τρία εκατομμύρια εκτάρια.

* Τα αρνητικά ή τα «αμφιλεγόμενα» σημεία του είναι ότι δίνει το πράσινο φως για την αποψίλωση δασικών εκτάσεων οι οποίες θα παραχωρήσουν τη θέση τους σε καλλιέργειες και βοσκοτόπια.

* Ενα μικρότερο ποσοστό δάσους θα θυσιαστεί επίσημα με στόχο την κοπή ξυλείας.

* Παράλληλα, θα επιτραπεί η κατασκευή νέων υδροηλεκτρικών φραγμάτων και η διάνοιξη οδικών και υδάτινων αρτηριών για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας.

* Επίσης, ένα μέτρο που ισχύει εδώ και μερικά χρόνια και επισημοποιείται μέσω του νέου σχεδίου είναι η φοροαπαλλαγή και η επιδότηση των κατοίκων της περιοχής του Αμαζονίου που ακολουθούν «νόμιμες» και «φιλικές προς το περιβάλλον» μεθόδους καλλιέργειας, αλιείας, κτηνοτροφίας και κοπής ξυλείας.

Το σκεπτικό της κυβέρνησης Λούλα μοιάζει να συνοψίζεται περίπου ως εξής: η αποψίλωση του Αμαζονίου είναι αναπόφευκτη. Ας γίνει τουλάχιστον ελεγχόμενη και περισσότερο επικερδής για όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού της χώρας.

«Η αποψίλωση συνδέεται άμεσα με οικονομικούς παράγοντες», σχολιάζει ο Πάουλο Μπαρέτο, ερευνητής στη ΜΚΟ Imazon που εδρεύει στο κρατίδιο του Παρά, στην καρδιά του Αμαζονίου. «Το 75% της αποψίλωσης γίνεται για τη δημιουργία βοσκοτόπων».

«Η Βραζιλία έχει γίνει την τελευταία πενταετία η πρώτη χώρα στον κόσμο στην εξαγωγή βοδινού κρέατος, και όλη η ανάπτυξη της κτηνοτροφικής βιομηχανίας εστιάζεται στον Αμαζόνιο. Επίσης, έχει γίνει η δεύτερη χώρα στην εξαγωγή σόγιας μετά τις ΗΠΑ.

»Οι περισσότερες καλλιέργειες βρίσκονται και πάλι στον Αμαζόνιο. Οσο αυξάνεται η ζήτηση σε σόγια και βοδινό κρέας από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ασίας, ιδίως από την Κίνα, τόσο μεγαλύτερος κίνδυνος υπάρχει για τη συνέχιση της αποψίλωσης του δάσους».

Οι «γείτονες» στο ποτάμι

Σύμφωνα με τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις, αν η αποψίλωση συνεχιστεί με τους σημερινούς ρυθμούς, η Βραζιλία θα έχει χάσει το 40% του τροπικού της δάσους έως το 2050. Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι αν εφαρμοστεί σωστά το Σχέδιο για ένα Βιώσιμο Αμαζόνιο η απώλεια θα είναι «μόνο» το 27%, ενδεχομένως και 20% της ζούγκλας.

Αυτό που δεν συζητά είναι η απαγόρευση κάθε οικονομικής δραστηριότητας.

Το ζήτημα της οικονομικής ανάπτυξης θίγουν, ωστόσο, και άλλες γειτονικές χώρες που έχουν μερίδιο στον Αμαζόνιο, όπως το Περού και το Εκουαδόρ. Τα σημαντικότερα πετρελαϊκά κοιτάσματα και των δύο χωρών βρίσκονται στον Αμαζόνιο. Ωστόσο, ούτε η αριστερή κυβέρνηση του Ραφαέλ Κορέα στο Εκουαδόρ ούτε η (λιγότερο αριστερή) κυβέρνηση του Αλαν Γκαρσία στο Περού συζητούν το ενδεχόμενο να διακόψουν την εξόρυξη του πετρελαίου, το οποίο αποτελεί και τη βασική πλουτοπαραγωγική τους πηγή.

Από τη Γουιάνα, την πιο φτωχή και αραιοκατοικημένη χώρα της Νότιας Αμερικής, ακούστηκε η εξής πρόταση: Αν ενδιαφέρεται η Βρετανία (η πρώην αποικιοκρατική δύναμη στη χώρα), ας αναλάβει αυτή τον Αμαζόνιο. Εμείς δεν έχουμε τους πόρους.

Με αφορμή αυτή την πρόταση ακούγονται στη Δύση φωνές που λένε ότι η Βραζιλία δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της το βάρος της διάσωσης του Αμαζονίου, η οποία διάσωση, σε τελευταία ανάλυση, αφορά ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ωστόσο, η ιδέα της «εξωτερικής βοήθειας» δεν βρίσκει θερμή ανταπόκριση στη Βραζιλία, με τον πρόεδρο Λούλα να απαντά: «Ο Αμαζόνιος έχει ιδιοκτήτη, κι αυτός είναι ο λαός της Βραζιλίας».

Η ζούγκλα του Αμαζονίου είναι το μεγαλύτερο τροπικό δάσος στον κόσμο με έκταση 6,6 εκατ. τετρ. χλμ.

Εκτείνεται σε εννέα χώρες (Βραζιλία, Βολιβία, Εκουαδόρ, Περού, Κολομβία, Βενεζουέλα, Γουιάνα, Γαλλική Γουιάνα, Σουρινάμ) και καλύπτει το 40% του εδάφους της Νότιας Αμερικής. Φιλοξενεί περισσότερα από 40.000 είδη φυτών, ενώ παράλληλα έχουν εντοπιστεί 427 είδη θηλαστικών και 1.294 είδη πουλιών.
Είναι το «σπίτι» 30 εκατ. ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους ανήκουν σε 220 φυλές ιθαγενών. Το μεγαλύτερο τμήμα της ζούγκλας του Αμαζονίου (περίπου το 65%) ανήκει στη Βραζιλία και φιλοξενεί το 13% του πληθυσμού της χώρας (25 εκατ.). Είναι φυσικό, επομένως, στη Βραζιλία να αντιστοιχεί και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη διάσωση του «πνεύμονα του πλανήτη», όπως και να προκαλεί ανησυχία η συνεχιζόμενη αποψίλωσή του. Από το 1970 έχουν καταστραφεί μόνο στη Βραζιλία σχεδόν 700.000 τετρ. χλμ. παρθένου δάσους. ”

Σουηδικό Οικολογικό Μοντέλο Ιουνίου 20, 2008

Φρένο στα βιοκάυσιμα από ΟΗΕ Ιουνίου 20, 2008

Μαθητές στέλνουν ηχηρό μήνυμα προς την πολιτεία και τους πολίτες Ιουνίου 17, 2008

 

climate.wwf.gr  

Αθήνα, 5 Ιουνίου 2008 

 

“ΟΧΙ CO2”: Mε αυτό το σύνθημα μαθητές δημοτικών σχολείων της Αττικής που συμμετέχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς μετέδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα προστασίας του περιβάλλοντος.  

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος μαθητές δημοτικού, υπό την καθοδήγηση των δασκάλων τους και των συνεργατών του WWF Ελλάς, σχημάτισαν με τα σώματά τους τη φράση «ΟΧΙ CO2», δηλαδή «Όχι διοξείδιο του άνθρακα», μπροστά από τη Βουλή των Ελλήνων. Μετέδωσαν έτσι ένα ηχηρό μήνυμα προς την Ελληνική Πολιτεία να προβεί άμεσα σε μέτρα περιορισμού των εκπομπών CO2, του σημαντικότερου αερίου του θερμοκηπίου που συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Η Ελλάδα βρίσκεται οριακά εντός του στόχου περιορισμού της αύξησης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου +24,6% έναντι +25%, όπως προβλέπεται από το Πρωτόκολλο του Κιότο για την περίοδο 2008-2012. Παρόλα αυτά, η Ελληνική Πολιτεία αντί της λήψης μέτρων μείωσής τους, διασύρεται παγκοσμίως για την ανυπαρξία συστήματος καταγραφής εκπομπών και επιμένει στην εισαγωγή του ‘ρυπογόνου’ λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα – παρά τις εκκλήσεις των επιστημόνων σε παγκόσμιο επίπεδο για άμεσο περιορισμό των ανθρακικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής στις ανεπτυγμένες χώρες. Αν δε ληφθούν άμεσα μέτρα για την εξοικονόμηση ενέργειας, την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών και τη σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι εκπομπές της χώρας το 2010 θα αυξηθούν κατά 34,7% δηλαδή αρκετά πάνω από το στόχο του Κιότο.

“Αυτό που κάναμε σήμερα είναι η συνέχεια μιας δράσης η οποία έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολλούς μήνες”, είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γενικός διευθυντής της WWF Ελλάς Δημήτρης Καραβέλλας, συμπληρώνοντας ότι τα παιδιά που συμμετέχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχουν μάθει “από πρώτο χέρι” τι είναι κλιματική αλλαγή, ποιο είναι το πρόβλημα και η λύση, αλλά ακόμα έχουν μάθει και τη σημασία της ατομικής ευθύνης στο περιβαλλοντικό ζήτημα.

“Για μας, είναι άλλη μια μέρα δουλειάς και είναι καλό μια φορά το χρόνο να μιλάμε για το περιβάλλον, όμως είναι τόσα πολλά τα προβλήματα που πρέπει να καταλάβουμε ότι απαιτούν μια διαρκή ενασχόληση, επαγρύπνηση και συμμετοχή, αλλιώς δεν πρόκειται να λυθούν”, τόνισε ο κ. Καραβέλλας.

Σε άμεση δράση, λοιπόν, κατά της κλιματικής αλλαγής καλούν οι μαθητές την Ελληνική Πολιτεία, αλλά και όλους τους πολίτες. Πέραν της ανάληψης πολιτικών για το κλίμα, οι μαθητές απευθύνουν έκκληση στους Έλληνες να εξοικονομήσουν ενέργεια αλλάζοντας μικρές συνήθειες στην καθημερινότητά τους. Προτείνουν σε όλους να ξεκινήσουν από σήμερα την προσπάθεια περιορισμού της σπατάλης, ελαχιστοποιώντας τη χρήση κλιματιστικού και ρυθμίζοντας τη θερμοκρασία όχι κάτω από τους 27ο C. Έτσι θα εξοικονομήσουμε ενέργεια, θα αποφύγουμε τα μπλακ άουτ και θα κάνουμε αχρειάστες τις ρυπογόνες πηγές ενέργειας, όπως ο λιθάνθρακας.

 

 

 

 

Το κάλεσμα των μαθητών προς την Ελληνική Πολιτεία και όλους τους πολίτες είναι άμεσο. Ας τους ακούσουμε όλοι. Ας σταματήσουμε την κλιματική αλλαγή. Είναι στο χέρι μας! “